Çocuklarda Geç Konuşma

 

Çocuklarda konuşma becerisi 12 aylıkken kazanılmaya başlar. Bu yaşlarında 1-2 tane olan kullandıkları manalı kelime sayı gün geçtikçe ilerler ve 3 yaşlarında anlaşılır bir şekilde konuşmaya başlarlar. Ama doğadaki hiçbir canlı birbirinin aynısı olmadığı için çocukların hepsinde de bu durum böyle olmayabilir.

Anne ve babalar en çok değer verdikleri, üzerlerinde titredikleri çocukları için her zaman objektif olamayabilirler. Konuşma yetisi de bu konuların başında gelir. Anne ve babalar çocuklarını özellikle çevrelerindeki diğer çocuklar ile sürekli bir kıyasladıkları için konuşmada da kendi çocuklarından önce olan başka çocuklar var ise maalesef yersiz bir şekilde üzüntü ve endişeye kapılmaktadırlar.

Çocuklar konuşmaya başlasalar bile anne ve babalardaki endişe bitmez, bu kez de çıkardıkları seslere takılırlar. Her çocuk aynı dil yeteneğine sahip değildir ve bu sebeple aynı harfleri aynı şekilde çıkaramazlar. Gayet normal bir durum olan bu süreç anne ve babalarda endişe yaratabilmektedir.

Çocukları çıkarabildikleri sesler konusuna bilimsel yollardan eğilmek ve incelemek gerekmektedir. İnsan vücudundaki kas yoğunluğu en fazla olan yerlerin başında gelir ağız, birbirinden bağımsız yüzlerce kas bulunmaktadır. Konuşma yetisi ve sesleri çıkarabilme de bu kasların işlevleri ile doğru orantılıdır. Vücudun diğer bölümlerinde kaslar bir kemik yapısına bağlı bulunmasına rağmen ağız için bu durum böyle değildir. Bu sebepledir ki çocukları bazı harfleri söyleyememeleri onların psikolojik veya zihinse gelişimlerinin bir sonucu olmayıp ağızlarındaki kas yapısının gelişiminin sonucu ortaya çıkmaktadır. Kas yapıları gelişimi de her çocukta farklı şekilde ve zamanlarda olduğu için bütün çocukların aynı yaşlarda aynı sesleri çıkaramaması gayet normaldir. Bu durumda anne ve babalara düşen en önemli iş sabırla beklemektir. Uzmanlar bu konuda anne ve babaların çocukları 6 yaşlarına gelene kadar sabırla beklemeleri gerektiğini vurgulamaktadır. Aksi durumlar çocukların gelişimlerini olumsuz etkileyecek ve çok daha kötü sonuçlara neden olabilecektir.

Bazı anne ve babalar çocuklarının çıkaramadıkları sesler olduğu zaman dikkatlerini çektiğini ve o sesi çıkarmak için uğraştığını, bu durumun çocuklarında saplantı haline gelmesinden korktuklarını anlatmaktadırlar. Çocuklar özellikle zihinsel gelişimleri belli bir düzeye geldikten sonra etraflarından da çıkardıkları seslerin doğru olanını duymaya başladıkları zaman kendileri o sesi çıkaramayınca bunun üzerinde durabilirler. Konuşmaları esnasında konuşmayı kesip o sese odaklanabilirler. Bu durum anne ve babalarda endişe yaratsa da aslında dil gelişimi açısında olumlu bir durumdur, çocuklar artık doğru sesin farkındadırlar, kendisinin o sesi doğru çıkaramadığını bilmektedirler ve doğruyu yapabilmek için uğraş içerisine girmiştirler. İşte bu aşamadan sonra fazla bir zaman kalmamış demektir, biraz sabırlı bekleyiş her şeyin yolunda olduğunu anne ve babalara gösterecektir.

Çocuklarının Dil Gelişimi Esnasında Anne Ve Babalara Neler Düşmektedir;

Yazımızın başından beri sık sık tekrarladığımız en önemli konu sabırdır. Anne ve babalar bu konuda sabırlı olmalıdırlar. Aceleci davranmamalı ve çocuklarını diğer çocuklar ile kıyaslamamalıdırlar. Bu durum sadece çocuğun değil anne ve babanın da psikolojisi için önem arz etmektedir.

Diğer bir önemli konu ise anne ve babalar çocuklarını bu gibi durumlarda sürekli düzeltmemelidirler. Konuşmaları esnasında sürekli sözlerini kesip söyledikleri seslerin doğrusunu söylemek çocuklara yardımcı olmayıp her şeyin daha da kötüye gitmesine neden olacaktır. Çocuklar doğal gelişimleri çerçevesinde doğrunun ne olduğunu kendileri fark edecek ve doğru sesleri kendi kendilerine bulacaktır.

Tüm bunlara rağmen uzmanlar çocukların 6 yaşlarına geldikleri zaman dil gelişiminin tamamlanmış olması gerektiği söylemektedirler ve bu yaşlarda çocukların tam olarak çıkaramadıkları sözler bulunması halinde bir uzmana danışmaları gerektiğini vurgulamaktadırlar.

Yapılan araştırmalar çocukların konuşmaları ile ilgili doktor veya psikologlara başvuranların %96 sının normal gelişimde olduklarını ve anne ve babaların yersiz endişelendiklerini göstermektedir.

 

CEVAP VER

Lütfen mesajınızı girin
Lütfen buraya isminizi giriniz