Şakayık Çiçeği

0
76

 

Yetiştirilmesi: Vatanı Japonya ve Çin olan bitki binlerce yıldan beri Türkiye’de
yabani ve süs bitkisi olarak yetişmekte ve de yetiştirilmektedir.

Üretimi
Şakayık bitkisi sabah güneşini almayan güneşli ve yarıgölge ortamları sever (çünkü sabah güneşi, bitkinin çiçek tomurcuklarını, üzerindeki donla ya da çiyle yakar). Nemli ve organik madde yönünden zengin bitek, ayrıca süzek (suyu iyi akıntılı) toprakları yeğleyen bitkinin yeterince sulanması ve gübrelenmesi gerekir. Tohumuyla üretilen şakayıklar bu yöntemle
yetiştirildiğinde beş altı yıl sonra çiçek açar. Daha kısa süre içinde çiçek açması için bitkinin üretimi etli kök yumrularıyla yapılır. Bu yumrular topraklı 60 cm. genişlikte açılan derince ocaklara çukurlara) konulan iyi yanmış çiftlik gübresi kompozit gübreyle zenginleştirilmiş toprağa: pek derine olmamak koşuluyla eylül; aylarında ya da ilkbaharın ortalarında ekilir.
Bahçede ocak aralığı 6090’ar cm. olmalıdır. Şakayık bitkisinin bir yerde iyice yerleşip gelişmesi yıllar alacağından bitki, olur olmaz nedenlerle yerinden kıpırdatılmamalıdır.

Bakımı
Şakayık, oldukça dayanıklı bir bitkidir. Bitkinin toprağı nemli, humuslu ve iyi drenaj yapılmış olmalıdır. Dikimi esnasında torf ve gübre ile harmanlanmış toprak kullanılması durumunda, köklerinin güçlenmesi sağlanabilir. Üretiminde tohumla çoğaltma ve üretme kullanılsa da, aşılamayöntemi en sık kullanılan yöntemdir. Bunun nedeni ise, tohumun ekildikten ancak iki yıl sonra ancak çimlenmesidir.
Bitki ekimin yapıldığı yıl genelde çiçek vermez. Bitki Nisan ve Haziran ayları arasında çiçek verir. Katmerli bir yapıda olan bitkinin çiçekleri bazen yarı katmerli de olabilmektedir. Tüm türlerinde koku bulunmaz. Çiğ olan bir gecenin ardından gelen aşırı sabah güneşi, tomurcuklara zarar verebilmektedir. Bu gibi nedenlerden dolayı, bitkinin binaların kuzey
cephelerine dikilmesi önerilmez.
Bitki yerinin değiştirilmesinden pek hoşlanmaz. Özellikle büyüme döneminde bitkinin yeri ve toprağı değiştirilmemelidir. Dikim esnasında çok fazla dikilmesi önerilmez. Dikim yapıldıktan sonra bolca sulanması önemlidir. Kökleri oldukça fazla gelişebilen bitkinin yan yana ekimlerinde yaklaşık 90 cm. kadar mesafe bulunması gerekmektedir. Bunun yanı sıra bitkinin köklerinin sürekli olarak nemli ve serin kalması sağlanmalıdır. İlkbaharmevsiminde bitki gübrelenebilir. Kış mevsiminde donlardan korunması da gerekmektedir.

Ağaç şakayıkları: Dalları kışın kaybolmaz. Bu cins daha güzel, daha iri çiçeklidir. Üçüncü yıldan itibaren kış sonuna doğru düzenli budama ister. Dallar yanlara yayılmış olmalı, iç içe geçmemeli. Böylece hem iyi hava hem iyi güneş alırlar. Beş – sekiz ana dal yeterlidir.

İlkbaharda dalları kontrol edin. Eğer yeterince çoklukta dal sağlıklı kalabilmişse dip sürgünlerinin tamamını veya istediğiniz kadarını gelişmeye imkân vermeden yok edin. Dallar üzerinde çok sayıda filizlenme varsa onları da azaltabilirsiniz.

Yapraklar tamamen bozulduğu zaman şakayık dalları en fazla 7 – 8 cm kalacak şekilde dipten kesilerek kısaltılmalı. Yapraklar bozuk ama halen canlı ise kesmeyin çünkü kökler yapraklardan hâlâ besin çekmektedir. Ancak sonbahar sonunda veya kışın donmalardan ötürü yapraklar ölürse o zaman sakıncası yok, dipten kesebilirsiniz. Ocak ortasına kadar dalları canlı duruyorsa bir yerden bolca kar getirip üstünü örtün.

Hastalıkları: Bir mantar zarar verir, şakayıkların yakasını bırakmaz. Çaresi, şakayıkları havasız kuytu yerlere dikmemek, bir metreden daha sık dikmemek ve gerekmediği halde sulama hatasını yapmamaktır. Bunlara dikkat edilirse bir şey olmaz. Hastalıklı dallar kesilerek derhal ortamdan uzaklaştırılmalıdır. Hastalık sadece toprak dışı kısımlarında görüldüğü için bitkiyi öldürmüyor.

 

CEVAP VER

veya
Lütfen mesajınızı girin
Lütfen buraya isminizi giriniz