ANNELER VE BABALAR İÇİN...
Hemen hemen her yuvada, her yaş grubunda, her okulda, her
ailede, her
mahallede çevresindekileri rahatsız eden hatta
bundan açıkça hoşlanan bir çocuk vardır. Bu çocukların üstünlük
taslamaları, arkadaşlarını itip kakmaları, kabadayıca, cüretkar
hareketleri, hem yaşıtlarını hem de eğiticilerini ve ailelerini
rahatsız etmektedir. Bu çocukların çevresindeki yetişkinler
çocuğun sorununun ne olduğunu anlamaya, çözmeye çalışırken onun
arkadaşlarını da zarar görmemeleri için korumaya çalışmakta ve
çoğu zaman çaresiz kalmaktadırlar.
Bu güne kadar agresif çocukların kendilerine güveni olmadığı,
becerilerindeki eksiklikler nedeniyle diğer çocukları
kıskandıkları için problem çıkardıkları, daha fazla dikkat
çekmeye çalıştıkları, sevgi ve ilgi aradıkları, belki evlerinde
çok baskı altında oldukları için özellikle evin dışında bu denli
agresif oldukları düşünülüyordu. Öz güven eksikliğinden fiziksel
gücünü gösteriyor diye kabul ediliyordu. Bu şekilde
düşünüldüğünde ise çevresindeki her yetişkin problemi
çözebilmenin çocuğa daha fazla sabır ve ilgi gösterilmesi
şeklinde olacağına inanarak hareket ediyordu.
Oysa ki; UCLA 'da 2000 çocuk üzerinde yapılan araştırma
hepimizin ne kadar yanıldığını gözler önüne sermiş durumda...
Kabul edilenin aksine, kavga, itiş kakış çıkaran, dalga geçen,
sözlü alay eden çocukların çok yüksek bir öz güvene sahip
olduğu, ayrıca bu çocukların arkadaşları arasında istenmeyen
değil tam tersine çok popüler oldukları ortaya çıktı. Saldırgan
çocukların psikolojik olarak çok güçlü oldukları da anlaşıldı.
Onlar yetişkin tepkisi alıyor olsalar da arkadaşlarının
hayranlıklarını kazanarak kendilerini iyi hissediyorlar. Çünkü
çocuklar hedef olan ve zarar gören çocuk yerine saldırgan olana
ilgi ve hayranlık duyuyorlar. Yani her durumda güçlü olan
kazanıyor. Bu çocuklarda yalnızlık, endişe, depresyon, korku,
utanma gibi tepkiler görülmüyor.
Yeni bulgular ışığında saldırgan çocuğu düzeltmenin tek yolunun;
ona arkadaşlarının verdiği desteği azaltmak, yaptıklarıyla
övünmesine olanak vermemek, ilgiyi diğer çocukların olumlu
davranışları üzerinde yoğunlaştırmak şeklinde olduğu açıkça
görülüyor.
kaynak:www.nesilcocukyuvasi.com